در سوگ نازنین

نازنین رفت.

.......................

خدایا نازنین از من گرفتی

که گویی جان و روح از تن گرفتی

ز هجر نازنین ای اشک دیده

کمر رد کردی و گردن گرفتی

..................................................

ز هجر نازنین هر شب بگریم

میان آتش و با تب بگریم

..................................................

نازنین مرد و فقط خاطره هایش برجاست

خنده های خوش و آوای صدایش برجاست

رفته اما به دلم در همه حالی پیداست

سخن و یاد و غم و مهر و وفایش برجاست

گر شب و روز بگریم ز فراقش هیچ است

که در این سینه ی تنگم رد پایش برجاست

..................................................................

بیدل و خسته در این عالم فانی مانم

نازنین رفت و من از درد ،اجل را خوانم

گر بمانم به جهان تو خدا ، نامردم

شک نکن جان ز تن از درد فراقش رانم

شرط عشق این نبود بی تو بمانم روزی

به خدا در غم هجران تو دل ویرانم

زار میگریم و دانم ز غمت می میرم

که من از مردن در هجر تو جاویدانم

زنم آتش به جهانم ز شرار دوری

زندگی کردن و نادیدن تو نتوانم

یا رب از دست تو بسیار شکایت دارم

نازنینم تو گرفتی ز من و حیرانم

نپرستم تو  و کافر شوم از درد فراق

به فنا برد غم عشق ، دل و ایمانم

خود بگیرم ز تنم جان و روان بی یارم

اجل امشب چو نگیری ز  وجودم جانم

نازنین ، یار و عزیزم ز جهان رفت ، خدا

و من از درد فراقش دل خود سوزانم

........................................................

 

بگذارید سرایم شعری

که بماند از من

یادگاری به زمانی که نباشم به زمین

 

نه بماند مالی

که خورد فرزندم

و فرستد لعنت

که چرا بیشتر از این نگذاشت