دل نگران

ای خوش آنکس که کسی هست برایش نگران

نه   چو  من   در به در   و   دل نگران  از  دگران

دل    هوا     و      هوس    دیدن    دلدار    کند

یارب    این   آتش   سوزان   دلم    را   بنشان

پرورش    در     هنرستان   وفا   کار  تو نیست

که   کند   آتش    شهوت   ز     نهانت   فوران

گفته بودم که دهم جان به ره عشق تو ،دوست

جان فدایت ، ز  فراقت  رمقی  نیست  به  جان

تابلو   بر  درِ   دل  بود  که  کــس     ره    ندهم

آمدی   دل   به    نهان   گفت:  بیا   و   تو بمان

خسته از  زندگیم  چون  که  نباشد  دل  خوش

بی بهانه     نتوان    زیست ، به   قرآن    نتوان

همه وقت    و  همه حال  و  همه جا   یاد توام

به نهان  و  به  عیان  و  به دل  و  جان  و   زبان

دلگیرم

دلم از آدم و عالم سیر است

ز همه خلق خدا دلگیر است

 

هرکس آمد به دلم زخم زد و رفت که رفت

 

من ندانم چه گناهی کردم

که چنین سخت دهم تاوانش

بخدا ظلم نکردم با کس

به خدا عهد شکستن ز دلم بیرون است

من نه آنم که کسی گول زنم

من فقط در طلب عشق جوانی دادم

من فقط عاشق دلسوخته ای تنهایم

 

 

هرکه آید دل من می شکند

بیصدا در شب تاریک همه شب می گریم

که ندارم به جهان همنفسی

به خدا دلگیرم

به خدا می میرم

که ندارم به دلم طاقت تنهایی را

خسته ام،بس سخن عشق سرودم تنها

 

کاشکی بود کسی درد مرا می فهمید

کاشکی بود

            کاشکی

                     کاشکی

                                کاشکی.................