هر هوسی را نتوان عشق گفت

ز همه خلق خدا دلگیر است

هرکس آمد به دلم زخم زد و رفت که رفت

من ندانم چه گناهی کردم

که چنین سخت دهم تاوانش

بخدا ظلم نکردم با کس

به خدا عهد شکستن ز دلم بیرون است

من نه آنم که کسی گول زنم

من فقط در طلب عشق جوانی دادم

من فقط عاشق دلسوخته ای تنهایم

هرکه آید دل من می شکند

بیصدا در شب تاریک همه شب می گریم

که ندارم به جهان همنفسی

به خدا دلگیرم

به خدا می میرم

که ندارم به دلم طاقت تنهایی را

خسته ام،بس سخن عشق سرودم تنها

کاشکی بود کسی درد مرا می فهمید

کاشکی بود

            کاشکی

                     کاشکی

                                کاشکی.................