چه شود گر کنی ای دوست ز  کویم  گذری؟

یا که گاهی کنی  ای  یار ،  به  رویم   نظری

گذرت    بوی    یهشتی    به    سرایم    آرد

نظرت میدهد ای جان، به دلم شور  و  شری

عاشقت هستم و جز  تو  نکنم    یاد   کسی

که  خیالت   نگذارد    که     روم    با    دگری

شرط انصاف چنین نیست که بین من و تست

تو  ز  من جان  طلبی ، من  ز  تو  تنها  نظری

دل  که  دروازه  نباشد  گذرد  هر  کس  از  او

در    زمین    دل   من   جز   تو   نروید   ثمری

دوستت دارم  و  در  خاطرم  آیی شب  و  روز

تو   که  هرگز  به  دلت  یاد  ز  عاشق   نبری

کمرم  خم  شد  و  مویم  ز  غم  هجر  سپید

روزی  از  هجر تو سالی به سرم شد سپری

نظری   یا   گذری  کن  که   ز   هجرت  مردم

که  درین  شهر  نباشد   ز  من   آشفته تری

من  نه  آنم  که  دل  از  عشق  تو بردارم زود

روز   و   شب   منتظرم  تا   ز  تو  آید  خبری

در   ره   عشق   خطرهای   فراوان    باشد

عاشق    پاک    ندارد    ز     بلایا     حذری